گلوکوم (آب سیاه)
گلوکوم یکی از بیماری‌های جدی چشمی است که در آن، فشار مایع داخل چشم (زلالیه) بیشتر از حد طبیعی می‌شود. علت اصلی این افزایش فشار، اختلال در خروج این مایع از منافذ ریز اطراف عنبیه است. در برخی افراد، این منافذ به صورت مادرزادی تنگ هستند که منجر به افزایش فشار داخل چشمی می‌شود.
افزایش فشار داخل چشم در صورت عدم درمان می‌تواند باعث آسیب به عصب بینایی و در نهایت کاهش یا از دست رفتن بینایی شود. میزان آسیب به شدت و مدت زمان فشار بالا بستگی دارد.
این مرکز با بهره‌گیری از تیم فوق تخصصی، اتاق عمل پیشرفته و سال‌ها تجربه موفق، نقش مهمی در تشخیص و درمان مؤثر گلوکوم ایفا کرده است.
روش‌های جراحی گلوکوم
۱. جراحی‌های غیرنفوذی (Non-Penetrating)
شامل دو روش اصلی است:
اسکلرکتومی عمیق (Deep Sclerectomy)
در این روش، یک فلپ عمیق در بخش بیرونی سفیدی چشم ایجاد می‌شود. سپس لایه‌ای بین بخش‌های سطحی و عمقی اسکلرا شکل می‌گیرد که مانند یک مخزن برای تخلیه زلالیه عمل می‌کند.
ویسکوکانالوستومی (Viscocanalostomy)
در این روش، ماده‌ای ژل‌مانند داخل کانال شلم تزریق می‌شود تا باعث گشاد شدن آن شود و تخلیه مایع راحت‌تر انجام گیرد.
این دو روش نسبت به جراحی‌های سنتی فیلتراسیون، کم‌تهاجمی‌تر هستند و اتاق قدامی چشم دست‌نخورده باقی می‌ماند.
۲. ترابکولوتومی
در این روش بخشی از بافت زاویه تخلیه چشم برداشته می‌شود تا مسیر خروج زلالیه بازتر گردد. این جراحی معمولاً برای گلوکوم مادرزادی، به‌ویژه زمانی که قرنیه کدر شده باشد، استفاده می‌شود. برای کودکان، این روش یا گونیوتومی توصیه می‌شود.
۳. گونیوتومی
این جراحی با استفاده از عدسی خاصی به نام گونیولنز انجام می‌شود که زاویه چشم را نمایان می‌کند. در این روش، منفذی در شبکه ترابکولار ایجاد می‌شود که باعث بهبود تخلیه زلالیه می‌گردد. این روش برای گلوکوم مادرزادی با قرنیه شفاف مناسب است.
۴. کارگذاری شانت‌های چشمی
شانت‌های زلالیه لوله‌ها یا دریچه‌های کوچکی هستند که به یک مخزن بیضی یا گرد متصل‌اند. این شانت‌ها به‌صورت سیستم تخلیه مصنوعی عمل می‌کنند و مایع زلالیه را به ناحیه‌ای زیر ملتحمه هدایت می‌کنند، جایی که از طریق عروق خونی جذب می‌شود.
