پیوند قرنیه

پیوند قرنیه یک عمل جراحی است که در آن قسمت آسیب‌دیده قرنیه بیمار برداشته شده و با یک قرنیه سالم جایگزین می‌شود. این جراحی معمولاً در موارد زیر انجام می‌شود:

• بهبود بینایی در بیمارانی که دچار کدورت قرنیه و تاری دید شده‌اند.
• ترمیم سوراخ قرنیه برای حفاظت از ساختار داخلی چشم.
• کاهش درد شدید ناشی از بیماری‌های قرنیه.
• درمان عفونت‌های قرنیه که به دارودرمانی پاسخ نمی‌دهند.

بیماری‌هایی که با پیوند قرنیه درمان می‌شوند

ادم قرنیه پس از جراحی آب مروارید.

قوز قرنیه (کراتوکونوس).

کدورت یا لک قرنیه (معمولاً به دلیل عفونت‌های تبخال چشمی یا میکروبی).

سوختگی شیمیایی قرنیه.

بیماری‌های ارثی که باعث کدورت یا ورم قرنیه می‌شوند.

قرنیه پیوندی چگونه تأمین می‌شود؟

قرنیه مورد نیاز برای پیوند، از افراد اهداکننده پس از فوت آن‌ها دریافت شده و در بانک چشم نگهداری می‌شود. این قرنیه‌ها قبل از پیوند، از نظر سلامت و عدم وجود بیماری‌هایی مانند ایدز و هپاتیت بررسی می‌شوند تا از انتقال بیماری به گیرنده جلوگیری شود.

مراحل جراحی پیوند قرنیه

۱. بستری شدن بیمار در بیمارستان و انجام معاینات لازم.

۲. هماهنگی با بانک چشم برای تأمین قرنیه مناسب.

۳. بیهوشی کامل بیمار در حین عمل.

۴. برداشتن قسمت آسیب‌دیده قرنیه و جایگزینی آن با قرنیه سالم.

۵. بخیه‌زدن قرنیه جدید با نخ‌های ظریف جراحی.

۶. پانسمان چشم پس از پایان جراحی.

مدت‌زمان جراحی: معمولاً بین ۱ تا ۲ ساعت طول می‌کشد. در برخی موارد، ممکن است همزمان با این جراحی، عمل‌های دیگری مانند آب مروارید یا گلوکوم نیز انجام شود.

پیوند قرنیه به روش‌های مختلفی انجام می‌شود، از جمله:

1. پیوند لاملار (ALTK): در این روش، تنها لایه سطحی قرنیه که آسیب دیده است، برداشته شده و با بخش سالم جایگزین می‌شود.
2. پیوند دالک (DALK): زمانی که آسیب در لایه‌های سطحی و میانی قرنیه وجود دارد، این روش به کار می‌رود.
3. پیوند دسک (DSAEK): در بیمارانی که فقط لایه اندوتلیوم قرنیه آن‌ها دچار مشکل شده، این روش استفاده می‌شود. ضخامت لایه پیوندی در این روش حدود ۹۰ تا ۱۸۰ میکرون است.
4. پیوند دمک (DMEK): جدیدترین روش پیوند اندوتلیوم، که در آن لایه‌ای نازک به ضخامت ۵ تا ۱۰ میکرون جایگزین می‌شود. این روش نیاز به دقت و مهارت بالایی دارد.