گلوکوم در بسیاری از افراد به‌تدریج پیشرفت می‌کند و ممکن است بیمار در مراحل اولیه متوجه تغییر قابل‌توجهی در دید خود نشود به همین دلیل، معاینه منظم چشم و بررسی فشار داخل چشم، به‌خصوص برای افراد دارای عوامل خطر، اهمیت زیادی دارد.
روش درمان آب سیاه با توجه به نوع و شدت بیماری می‌تواند شامل قطره‌های چشمی، دارو، روش‌های لیزری یا جراحی باشد.
در برخی بیماران، جراحی آب سیاه با لیزر می‌تواند یکی از گزینه‌های درمانی برای کاهش فشار داخل چشم و کنترل بهتر بیماری باشد. البته لیزر برای همه بیماران مبتلا به گلوکوم مناسب نیست و نوع روش لیزری نیز بر اساس شرایط چشم و تشخیص پزشک انتخاب می‌شود.
در این مقاله از بیمارستان چشم پزشکی نور با نحوه انجام جراحی آب سیاه با لیزر، انواع روش‌های لیزری، مزایا و عوارض احتمالی و همچنین مراقبت‌های بعد از درمان آشنا می‌شویم.
جراحی آب سیاه چشم با لیزر چگونه است؟
جراحی آب سیاه با لیزر به مجموعه‌ای از روش‌های درمانی گفته می‌شود که با استفاده از انرژی لیزر برای بهبود جریان خروج مایع داخل چشم یا ایجاد مسیر مناسب برای عبور آن انجام می‌شوند. هدف اصلی این روش‌ها، کاهش فشار داخل چشم و کمک به جلوگیری از آسیب بیشتر به عصب بینایی است.
در واقع، «لیزر آب سیاه چشم» یک روش درمانی واحد نیست و انواع مختلفی از روش‌های لیزری وجود دارد. انتخاب روش مناسب به عواملی مانند نوع گلوکوم، وضعیت زاویه چشم، فشار داخل چشم، وضعیت عصب بینایی و پاسخ بیمار به درمان‌های قبلی بستگی دارد.
یکی از روش‌های شناخته‌شده، ترابکولوپلاستی با لیزر است که ممکن است برای برخی بیماران مبتلا به گلوکوم با زاویه باز مورد استفاده قرار گیرد. در این روش، انرژی لیزر به بخش‌هایی از سیستم تخلیه مایع داخل چشم اعمال می‌شود تا خروج مایع بهتر انجام شود و فشار داخل چشم کاهش پیدا کند.
روش دیگر، ایریدوتومی محیطی با لیزر است که ممکن است در برخی بیماران مبتلا به گلوکوم زاویه بسته یا افرادی که در معرض خطر بسته‌شدن زاویه چشم قرار دارند، مورد استفاده قرار گیرد. در این روش، پزشک یک منفذ بسیار کوچک در عنبیه ایجاد می‌کند تا مسیر جریان مایع داخل چشم بهبود پیدا کند.
بنابراین، نمی‌توان یک روش لیزری را برای همه بیماران مبتلا به آب سیاه مناسب دانست. چشم‌پزشک پس از معاینه و بررسی‌های تخصصی، روش مناسب را انتخاب می‌کند.
مراحل جراحی آب سیاه با لیزر
پیش از انجام لیزر، چشم‌پزشک وضعیت چشم بیمار را به‌دقت بررسی می‌کند. اندازه‌گیری فشار داخل چشم، بررسی عصب بینایی و ارزیابی ساختارهای چشم از جمله اقداماتی هستند که ممکن است برای تشخیص و انتخاب روش درمانی مناسب انجام شوند. در روز درمان، معمولاً قطره‌های بی‌حسی برای کاهش احساس ناراحتی استفاده می‌شود. سپس پزشک با استفاده از تجهیزات تخصصی، انرژی لیزر را به قسمت موردنظر چشم اعمال می‌کند. مدت زمان انجام درمان به نوع روش لیزری و شرایط بیمار بستگی دارد. پس از پایان کار نیز ممکن است بیمار برای مدتی تحت نظر قرار گیرد تا فشار داخل چشم بررسی شود.
پزشک ممکن است پس از درمان، قطره‌های ضدال
